MVC’s jongsten er een ochtend op uit
Trotse trainers zien hun
jongens en meisjes winnen
Zaterdagochtend. Kwart over negen. Je moet er wat voorover hebben om met de jeugd te gaan (circulatie)-volleyballen. Nou ja, zo'n moeilijke opgave is het ook weer niet, het was het eerste toernooi van het seizoen voor MVC’s jongens en jongste meisjes. Te Rotterdam, in de sporthal waar Hou Stand huist, was het een drukte vanjewelste, waar 27 teams op 9 veldjes wedstrijdjes mochten spelen van 12 minuten. Tussendoor was er 3 minuten wisseltijd en af en toe een wedstrijdronde niks, afhankelijk van het wedstrijdschema. Met acht speelrondes hield dat dus zo'n twee uur activiteit in.
Meisjes niveau 3
De korte uitleg: Niveau 3 betekent serveren van in het veld, alle ballen vangen en direct teruggooien. Bij een foutje moet je het veld uit, bij een leeg veld krijgt de tegenstander een punt. Als iemand goed onderarms speelt en de bal gevangen wordt mag er weer iemand terug het veld in, met een maximum van vier.
Voor alle vijf aanwezige meiden was het hun eerste toernooi en ze waren blijkbaar onder de indruk. De eerste pot ging dan ook erg ruim verloren, maar dat geeft niet, toch? In het restant van de ochtend, de meiden moesten in totaal 5 potjes kort achterelkaar spelen, ging het steeds beter en kregen ze de trucjes van het spel snel door. In de volgende vier wedstrijdjes was het spannender en wisten de MVC meiden twee maal te winnen en één maal gelijk te spelen. Jong geleerd, oud gedaan, onder de verslagen teams zat een team van ons aller Holy.
Jongens niveau 4
De korte uitleg: Niveau 4 betekent serveren vanaf de achterlijn, de eerste bal volleybaltechnisch spelen, de tweede bal mag in een vloeiende vang-gooi-beweging gespeeld worden en de derde bal moet volleybaltechnisch het net over. Oftewel 'gewoon' volleybal op een kleiner veld, waarbij de tweede bal gevangen mag worden.
Voor de vier aanwezige heren was het hun eerste toernooi op dit niveau, maar twee van hen hadden al ervaring op niveau 3. De eerste pot ging gelijk heel hard naar een 7-0 voorsprong toe, maar de veel langere meisjes aan de overkant wonnen uiteindelijk toch heel ruim. Technisch ging het wel erg goed en dat kwam terug in de opgaande lijn van de resultaten. De derde en vierde wedstrijdjes (van de in totaal vier) werden dik gewonnen.
Volgens de speaker (letterlijk vertaald, er was geen microfoon ter beschikking) was het meisjes team niet bij de eerste drie gekomen in de poule van zes. Voor de jongens ook geen hele hoge eer, naar berekening zijn ze vijfde geworden, maar na de chaos van de prijsuitreiking is het wachten op de officiële uitslagen op de NeVoBo. De mededeling dat de prijzen per ongeluk mee waren naar een uitwedstrijd van een Hou Stand volleyballer gaven een even hilarisch als teleurstellende afsluiting.
In ieder geval hebben beide MVC teams laten zien mee te kunnen op niveau. Na afloop zaten de drie trotse trainers na te praten in de auto en werd duidelijk: zo als het nu gaat, gaat het allemaal best wel goed.
Matthijs
Eerste toernooi voor de nieuwe meisjes D
De jongste meisjes van MVC hadden deze zaterdag hun eerste Circulatie Mini Volleybaltoernooi. Net als vorig jaar werd dit georganiseerd door Hou Stand.
Met vijf meiden richting Rotterdam, aangekomen zagen we een weer goed gevulde sporthal met dol enthousiaste kinderen allemaal klaar voor een ochtend volleyballen. Onze meiden kwamen uit in niveau 3. Voor de spelregels verwijs ik jullie graag naar de NeVoBo site.
De eerste wedstrijd was nog even wennen voor de meiden, wel twee punten gescoord. De tegenstander zag alleen de kans om er vijf te scoren. Een wedstrijd verloren dus. De tegenstanders van de tweede wedstrijd snapten zelf niet veel van de spelregels. Dat is nog niet eens erg, die regels kan je uitleggen, maar als je dan ook nog eens niet kan tellen, dat is wel een beetje jammer. Bij de organisatie staat daarom een eindstand van 3 - 3, maar zelf weten we dat we met 4 - 2 gewonnen hadden.
De derde wedstrijd zijn we stevig ingemaakt door Voy, wat later de uiteindelijke winnaars bleken. In zowel poule 3a als 3b, een goede jeugdopleiding daar dus J
De twee laatste wedstrijden waren de leukste van de dag, de ene werd gewonnen en de allerlaatste hebben we gelijk gespeeld.
Het was al met al een geslaagde dag, de kinderen hebben er een goed gevoel aan over gehouden. Op naar een volgend toernooi, misschien georganiseerd door ons?!
Ellen
*****************
NAT.NEDERLANDEN 1 - MVC Heren 5: 1 - 3 
ONS STREVEN :
meedoen in de top !!!!!
Afgelopen donderdag avond moesten wij aantreden tegen een voor ons nog onbekend team. Dus moeilijk in te schatten waar we tegenover kwamen te staan. Wat we wel wisten is dat zij qua punten boven ons stonden, maar dat wij wel een wedstrijd minder gespeeld hadden.
Vol goede moed begonnen we aan de eerste set, waarin we elkaar een beetje aan het aftasten waren en het redelijk gelijk op ging. Toch kregen we redelijk snel in de gaten dat wij deze wedstrijd zouden moeten kunnen winnen. Met goed servicewerk werd de eerste set binnen gehaald met een set stand van 20-25.
De tweede set ging vanaf het begin voorspoedig, ondanks het feit dat ons spel niet geweldig was. We namen al snel afstand van onze tegenstander en gaven deze niet meer uit handen. Setstand 15-25.
Na deze set gaven we elkaar de opdracht om wat meer van ons kunnen te laten zien en ons niet te laten beïnvloeden door het spel van de tegenstander, die tijdens hun trainingen blijkbaar allen maar geoefend hadden op het prikken.
Maar hoe hopeloos kan het spelletje volleybal zijn?
Maar dan de derde set !!! Hoe hopeloos kan het spelletje volleybal zijn ???? Misschien omdat ik ( gezien mijn eigen spel ) voor de wedstrijd nog een potje squash gespeeld had en nog met het idee speelde dat er ook via de wanden gespeeld kon worden. De ballen vlogen overal heen en helaas was dat niet alleen bij mij het geval. Iedereen in het veld had waarschijnlijk een blackout, want we waren collectief aan het klooien. Alsof de zwaartekracht van de bal was verdubbeld en die van ons was gehalveerd, we kwamen steeds te laat.
De tegenstander maakte daar dankbaar gebruik van en wij verloren deze set met 25-11.
Hoe dan ook, deze partij moest gewoon door ons gewonnen worden, dus probeerden we ons snel te herstellen. Dit lukte redelijk en uiteindelijk werd de vierde set gewonnen met 16-25.
Namens het gehele team bedanken wij Bert voor het invallen bij ons.
Gerard
******************
Rijnmond - MVC dames 4:0 - 4
"Gewoon gaan en
binnenhalen die handel"
Met twee auto's vol geladen vertrokken we afgelopen zaterdag richting Schiedam, naar onze buren en dus naar een van onze grote concurenten. Vol goede moed stapten we de sporthal binnen, nog even snel een bakkie doen.
Omgekleed en wel konden we gaan warm lopen, de huis-dj deed er nog een tandje bij, al hossend begonnen we ons voor te bereiden op de wedstrijd.
Na een paar tips van Willem begonnen we aan de eerste set. We sartten rustig, de punten gingen van de een naar de ander. Langzaam aan bleef de bal aan onze kant. Mede door de goede service beurt van Leonie. Zo pakten we de eerste set met 17 - 25. De kop was eraf.
Vol goede moed begonnen we aan de tweede set: 'die moesten we halen', `kan makkelijk', `eitje'. Zij moesten onder 15 punten blijven. Deze set verliep soepeltjes, geen rare fratsen. Gewoon gaan en binnenhalen die handel met 12 - 25. Goed, twee binnen en nu nog twee te gaan.
In de derde set bleef de service helaas achterwege, er werden veel ballen uit of in het net geslagen, jammer. Rijnmond deed het wat de service betreft beter, bij ons gingen de koppies hangen, hetgeen ons niet onbekend in de oren klinkt. Daardoor werd de bal in een keer terug gespeeld (het `hij ken maar weg wesuh' principe). Geen nood dan maar een beetje in schuiven aan onze kant. Dat bleek goed te werken, de derde set binnen met 20 - 25. (nog steeds vraag ik me af hoe dit toch kan, zou het aan het veld naast ons hebben gelegen? ;-)
De laatste set: de wedstrijd was al binnen, maar dan als je de laatste set verliest voelt het alsof je de hele wedstrijd verloren hebt. Dat zou ons dus niet gaan gebeuren! In deze set verliep eigenlijk alles lekker, mooie passes, goede setups, knallende aanvallen en de service ging zo waar ook prima. Niks te klagen dus. En ook de vierde set is voor ons, 11 - 25.
De vijfde set vond, met een select gezelschap, plaats in Maassluis, waar we genoten van een wel verdiend maal.
Deze wedstrijd voelde goed, we stonden daar als team. We hielpen elkaar waar nodig en we pepten elkaar op. Dit belooft veel voor de toekomst, volgende week thuis tegen de nummer één. Komt allen kijken en moedig ons aan!
Annemiek
*******************
Geervliet 1- MVC 4 VSOP**: 2 - 2 
Zonde van die twee punten
Je zou kunnen zegggen dat de heren VSOP** twee punten hebben gepakt.
De waarheid is dat wij twee punten hebben weggegeven.
De wedstrijd tegen de een na onderste begon goed. Bijna elke pass was goed. De spelverdelers hoefden niet te rennen en te vliegen om van de pass een setup te maken. De aanvallers scoorden scoorden ook bijna alles. De eerste set eindigde dan ook in 25-11voor MVC.
Wat er daarna gebeurde was onbegrijpelijk. De enige verklaring die ik kan bedenken, dat het vrijdagavond tegen 10 uur liep en de meeste van ons na een hele week hard werken of niets doen, vermoeid raakten.
Alles wat de eerste set goed ging, mislukte in de tweede set. (25-18 voor de Geervlieters).
De derde set was iets beter maar bleef slecht. We kwamen flink achter, maar door een sterke service beurt kwamen wij terug tot 24-24. Op het beslissende moment werd er net niet gescoord en ging deze set verloren met 31-29.
In de vierde set kwam de concentratie weer terug en waren wij over onze slaap heen, waardoor we eigenlijk heel makkelijk wonnen met 25-16.
Zonde van die 2 punten.
Leo van Trigt
***********************
CAPELLE 2 - MVC Dames 1: 1 - 3  
Maarten is er weer!
Tevreden coach:
"Zeer goede prestatie"
Deze week stond de nr. twee van de ranglijst op het programma van D1: een leuke uitdaging dus om de overwinningenreeks door te zetten.
In een wat verrassende opstelling ( Judith Lievaart als diagonaal speelster) en Michelle Hus als midspeelster in de basis begon MVC zeer geconcentreerd aan de wedstrijd. Dit leverde binnen 20 minuten de eerste setwinst op: 25-18.
Never change a winning team: dus dezelfde basis moest ook de tweede set maar klaren. Door goed te serveren, scheelt toch al gauw 5 punten per set, en gedegen verdedigen werd het 25-16 voor MVC.
Een makkie voor de coach dus: dezelfde zes dames gaan weer verder!!!
Na een gelijk opgaand begin van de 3e set werd bij 16-15 voor MVC Judith gewisseld voor Nadja, die bij haar service beurt meteen de set maar uitmaakte: 25-20.
Dan komt de al zo vaak bewezen moeilijke 4e set: kan je het afmaken of zakt de concentratie toch weg: helaas was dat ook nu weer het geval bij MVC en kwamen de onvermijdelijk wissels. Maar als je ruim 3 sets aan de kant hebt gezeten is dat een zeer moeilijke en vaak ook ondankbare taak: jij bent "koud" en de rest is "moe". Maar we hebben het toch geprobeerd, helaas zonder goed resultaat: 25 - 17 verlies.
Toch een zeer goede prestatie van het hele team en een tevreden coach.
Maart
*******************
VOLLIDO 6 - MVC Heren 2: 0 - 4 
Geen shoarma na afloop,
geen Meerten voor foto's,
wel veel vrouwelijk schoon,
en toch dik gewonnen
Op de onmogelijke tijd van 11:00, nee 11:15 (1) trokken wij geheel compleet (3) naar H.I. Ambacht. Op dat soort tijden ga je nog niet langs bij Leo voor koffie, dus gewoon direct naar de sporthal alwaar 5 van de 6 heren speurden naar onze razende MVC-reporter (4) die onvindbaar was en is gebleven (5). Nog even keken wij naar een wedstrijd tussen 2 geheel niet onaardig spelende Jongens A teams (6) waarna we naar de kleedkamer togen (7).
De wedstrijd starte met van onze kant nog een paar wat stramme mannen (8), waardoor we niet direct snel uitliepen maar natuurlijk werd de set op ervaring toch gewoon gewonnen (9).
Daarna pakten we het spel wat beter op, werd er hier en daar leuk gescoord maar een echte wedstrijd is het nooit meer geworden (10).
Na een drankje, hapje, douche, een ontboezeming van Wim (11) en wulpse blikken op het rondlopend schoon (12) togen wij als team als een speer naar huis teneinde onze boodschappen nog te kunnen doen (13).
P.S.
Voor de derde week op rij heroverden wij hierdoor de tweede plek op de ranglijst.
Bijlagen: geen, Peter had wegens 100% speeltijd geen tijd voor een fotosessie.
(1) door de miscommunicatie tussen Mike en Remko (2).
(2) daarom kaarten ze ook niet samen.
(3) met z'n zessen dus.
(4) want ze hadden toch gevraagd waar nou die foto's bleven.
(5) jammer Meerten, gemiste kans.
(6) zonde dat wij zo'n team niet meer hebben.
(7) geen idee wat dit bijschrift hier doet, maar ik voelde gewoon dat het syncopisch noodzakelijk was.
(8) geen namen, want dat doe je niet als team.
(9) 23-25 geloof ik, het was niet noemenswaardig.
(10) gewoon weer een 100 punten wedstrijd met de tegenstander op rond de 60 punten.
(11) eindelijk weet ik ook eens een roddel als eerste en een beetje jammer met dat man van de wedstrijd.
(12) heb je weer gemist Meerten, het was de moeite van het fotograferen wel waard !
(13) waardeloze tijd om te spelen, je zaterdag gebroken en veel te vroeg voor de shoarmatent (14).
(14) toch eigenlijk wel een vereiste na een gewonnen uitwedstrijd.
Johan
*****************
SNA 1 - MVC Dames 3: 4 - 0
hoi meerten.
Hier de uitslag van dames 3. De heenreis was vreselijk. Verdwalen,
verdwalen, regen hagel en elkaar kwijt raken onderweg.
Niet kunnen winnen van SNA.
4-0 verloren.
groetjes roos
HET VERSLAG:
We reden best lang goed
We moesten ergens in verweggistan gaan volleyballen (geen idee meer waar en heb ook geen boekje bij de hand) en dus ook ruim van te voren afgesproken: 6 uur bij de Olympiahal. De vorige keren was het namelijk elke keer net aan dat we op tijd kwamen. Dus het was een goede zet om eerder te vertrekken. Alles goed en aardig: we vertrokken uit Maassluis met 2 dames1-suporters (Ellen en Cynt), en 2 teamgenootjes en ikzelf natuurlijk, op naar Roos en Puck in Vlaardingen. De rest zou met eigen vervoer komen.
Roos voorop met haar supercar!( leuk autootje) vertrokken we naar Gorinchem .
Het ging op zich best aardig, we reden best lang goed. Tot we een afslag
voorbij reden en vervolgens de volgende weer.
Dus alles leuk en aardig: we moesten door heel Dordrecht (?) Zwijdrecht (?) (daar
heb ik eerlijk gezegd niet erg goed op gelet!) om weer de snelweg op te
komen en twee afslagen terug te rijden maar nu met Leonieke voor op en met
Ellen naast haar om de kaart te lezen hahah!
We moesten afslag Gorinchem, Dordrecht volgens mij hebben maar je raadt het
al die hadden we dus niet! Maar toen het volgende, waar was Roos gebleven?
Was nergens te bekennen! Zij was dus wel goed gereden hahaha. Vervolgens zijn we dus allemaal wel aangekomen maar aardig gaar.
Toen kwamen we binnen en schrokken we ons een gigantisch hoedje, want je had een speelveld met ongeveer 30 cm ruimte om het veld heen en dat was het hele zaaltje. Het was ook nog eens bijzonder laag. Maar uiterraaard begonnen we de wedstrijd met heel veel zin en energie.
De eerste set moesten we toch even wennen aan het kleine zaaltje. De meeste
passes kwamen tegen het dak of waren moeilijk te halen omdat de muren op ons
afkwamen. Na verloop van tijd ging dat gelukkig wel iets beter maar helemaal niet
optimaal.
Alles werd afgeranseld er werden ballen van elkaar afgepakt en we stonden
in de eerste set dan ook flink achter. Gelukkig kwam er een ommekeer en
werd er wel goed samengewerkt en kwamen we nog heel dicht bij maar helaas
werd het 25-23 en verloren we de eerste set.
De tweede set mocht ik het gaan proberen, geloof me het was echt geen
fijne zaal. En een ongelooflijk slechte scheidsrechter maakte er af en toe ook een
zootje van. Maar ze maakte ze aan beide kanten dus viel het niet zo vreselijk op.
De tweede set werd er niet veel beter op en verliep het niet zoals de eerste
set: we liepen helemaal niet meer in en maakte stomme fouten. Dus helaas werd het 25-12 voor Sna.
In de derde set werd er weer aardig volleybal gespeeld en werd er af en toe
goed opgevangen door teamgenoten. De moed zakte alleen steeds meer naar beneden en ging het niet meer zo soepeltjes als ervoor. Ook deze set werd verloren helaas met 25-16, ondanks het goede aanmoedigen van Peter, Ellen, en Cynt. Nog bedankt, superleuk dat jullie kwamen kijken.
Nou toen kwam de vierde set, die begonnen we met het idee van: die gaan we
winnen klaar! Dat moest kunnen. Iedereen stond op scherp, er werden
ontzettend mooie dingen gedaan en er werd als een team redelijk goed gewerkt. Maar helaas, ook deze set gaven we onterecht weer weg met 25-20.
En toen moesten we naar huis met een ongelooflijk raar gevoel: we waren er
allemaal niet blij mee. Frederike maakte een mooie opmerking waar ik nog
iets aan toe wil voegen. Frederike: "Als ze bij ons komen, gaan we gewoon
winnen."
Tess: "Dan laten we zien wat je kan doen in een echte goede zaal met een
goede scheids." (want daar gaan we gewoon van uit), (niet dat we onder rare omstandigheden niet kunnen volleyballen want dat kunnen we wel! dat hebben we allang bewezen op het strand afgelopen zomer, maar dat er nou eenmaal een norm is waarvan uitgegaan mag worden. Goede spullen en omgeving zijn heel belangrijk om te kunnen doen wat we zo graag willen doen: VOLLEYBALLEN).
Dorien bedankt voor het coachen en de teamspirit die we echt nodig hadden,
Ellen, Cynt en Peter heel erg bedankt voor het aanmoedigen (volgende keer
komen we ook zeker weer bij jullie aanmoedigen hehe ja toch team!?!)
Groetjes dames3
Tess
******************
SCHOVOCOMCA 1 - MVC Dames 2: 3 - 1 
Heerlijk zo'n man met kijk
op het spel langs de kant:
PA PUCK, volgende keer weer?
De tegenstander van vandaag, Schovocomca 1, stond slechts 1 plek boven ons met 3 punten meer. Moet toch minimaal een gelijk spel kunnen worden, denk je dan.
In de eerste set ging de strijd dan ook gelijk op. Dan weer keken we tegen een kleine achterstand aan, dan weer wisten we op een kleine voorsprong te komen. Helaas keken we aan het eind van de set net weer tegen zo'n kleine achterstand aan: 25-22.
Het was wel opgevallen dat de nr. 3 van Schovocomca voor het meeste gevaar (lees de meeste punten) zorgde. Besloten werd daarom de opstelling aan te passen, zodat Dorien de taak kreeg haar af te blokken. Hoewel dat een paar keer prima lukte bracht dit niet het verwachte resultaat. Puck (ja Puck, ze heeft nu echt in alle damesteams van MVC gespeeld) kwam bij de stand van 19-22 in het veld, maar ook zij kon het tij niet keren. Bij het winnende punt van Schovocomca vloog zelfs de bril van haar neus!
De derde set leek het allemaal vanaf het begin te kloppen. Vanaf de start direct een voorsprong die niet meer uit handen gegeven werd, hoewel het (na 10-19 voor gestaan te hebben) toch nog 21-25 werd.
Met dezelfde meiden in het veld als in de derde set moest dat gelijke spel toch te halen zijn.
Met intussen de vader van Puck als coach (heerlijk zo'n man met kijk op het spel langs de kant, zullen we Puck maar iedere week vragen???) gingen we met de beste voornemens van start. Jammergenoeg kwam het er niet uit. De pass, toch al niet het beste onderdeel van ons spel, kwam niet lekker waardoor uiteraard het vervolg ook niet al te best ging. Deze set ging dan ook terecht met 25-18 naar Schovocomca.
Het was een leuke wedstrijd, waarin we onze kansen op een gelijk spel in de eerste set hebben laten liggen. Jammer!
Puck, bedankt voor het invallen. Pa Puck, voor nu en nog eens?
Klari
*************
FUSION 3 - MVC Heren 1 : 2 - 2 
Steekje laten vallen
Volleyballen op een donderdagavond om 21:38 gaat niet altijd even makkelijk, terwijl gedachtens aan het komende weekend of dichterbij nog, een heerlijk bed, door het hoofd spoken.
Dit bleek maar weer eens toen Heren 1 tegen Fusion aan moest treden. Voor de wedstrijd zat menigeen al uitgebreid te geeuwen en was het stoeltje in de zeer goedkope (zelf gerunde) kantine aantrekkelijker dan het wachtende speelveld.
De eerste set werd nog redelijk goed tot een einde gemaakt. Een voorsprong van continue 4 a 5 punten, opgebouwd in het begin van de set, werd doorgedragen naar ons 25ste punt. Toen was, net als vorige week, de juice eruit. Passes kwamen niet meer aan, er werden moeilijke oplossingen gezocht en deze werden niet geconcenteerd genoeg benut. Fusion speelde al vanaf het begin rommelig (blijkbaar hun spel) en wij gingen hier gezellig in mee, maar zij bleken hier beter in geoefend te zijn. De tweede en derde set werden dan ook roemloos verloren.
Alleen in de laatste set kwam weer een beetje van het aanvallende spel wat we horen te spelen naar boven borrelen. Met een 2-2 eindstand en het ons realiseren dat we twee dure punten hebben laten liggen keerden wij weer huiswaarts en richting het wachtende bed.
Om hier maar eens goed na te gaan denken wat deze rare kentering in spelniveau teweeg brengt, welke de laatste paar wedstrijden iets te vaak komt opduiken. De wetenschap dat de competitie nog lang is en het besef dat met een beetje durf en concentratie het bij ons zo weer als een geoliede machine draait, deed mij ieder geval goed doen slapen.
Tweemeterdarm.
**********
MVC3 - Voverro2 1 - 3 
Wel gestreden, toch verloren
Afgelopen woensdag mochten wij in onze eigen sporthal, de wethouder Smithal, onze volgende tegenstander met de naam Vovero welkom heten. Voor deze wedstrijd hadden we zoals gewoonlijk de laatste tijd weer twee invallers nodig genaamd Hans en Ron.
Nadat de heren van heren 5 ruimte voor ons maakten konden we aan onze warming-up beginnen. Toen deze voltooid was (voor sommigen wel heel kort) begonnen we aan de eerste set. Al snel keken we tegen een grote achterstand mede door ons slechte spel. Aan het eind van de eerste set werd de achterstand gelukkig nog een stuk kleiner maar werd niet meer goedgemaakt. De eerste set werd dan ook verloren met 21-25.
De tweede set begon al niet veel beter dan de eerste en deze werd dan ook weer verloren met 19-21.
De derde set ging eindelijk een stuk beter. Heel de tijd ging de stand gelijk op. Aan het eind van deze set werden we nog aangemoedigd door degene die naast aan het trainen waren (heren 2+4), waarvoor uiteraard onze grote dank. Deze aanmoedigingen hielpen gelukkig wel waardoor we de derde set naar ons toe konden slepen.
De laatste set verliep weer heel slecht en deze werd dan ook dik verloren ook al werd er wel gestreden.
Heren 3 bedankt Ron en Hans voor het invallen
Heren 3
Martijn
************
Hier verwachten wij, een beetje tegen de verwachting in,
toch een verslagje van Heren 3.
Ook als het een zielig verslagje is.
Bart is toch niet de enige van jullie die kan schrijven? ;-)
*************
OPEN GEDICHT
(vrijdag 19 - 11- 04)
Heren van vier
VSOP met twee sterren
Doe me een plezier en luister
ik roep jullie toe van verre:
Het geeft toch geen pas,
ervaren mannen als jullie zijn,
de club zomaar links te laten liggen
zonder zelfs maar een schrijfsel klein?
Natuurlijk, vroeger waren jullie avonturen
grootser, feller, met meer glans
toen je nog boogde op snelle spieren
ballen pakte die niemand had.
Toen kon je met je spel,
de meiden nog versieren
en had je geen last
van opspelende ouderdomsklieren
Maar tijd gaat en gaat en gaat
en jullie zijn omlaag vertrokken
maar daar hoef je toch
niet het hele jaar om te blijven mokken?
Hoe moet een klein webmastertje nou
de jeugd tot schrijven motiveren
als ze geen goed voorbeeld zien
van verder toch nog leuke oude heren?
Omdat ik niets meer van jullie vernam
heb ik boos een boycot van VSOP ingesteld
en wordt Heren 4 op internnet niet meer vermeld,
Maar ik vrees dat jullie de website nooit lezen.
In ieder geval, met Sint en Kerst op alle dagen
wil ik jullie dan toch nog maar een keer vragen,
ik weet wel dat volleybal al veel moeite kost
maar doe nog eens een verslagje op de post?
Onze dank zal groot zijn
en dan roepen wij van verre:
leve onze mannen
van VSOP met twee sterren!
webmaster meerten
ps. Ach ja hoe gaat dat in moderne tijden. Ik stuurde dit gedicht per e-mail en natuurlijk hebben moderne oude mannen ook wel e-mail. Althans ze hebben ons een e-mailadres opgegeven maar van Piet en Cees en Mees komt het ook net zo hard weer terug.
JE MOET AF EN TOE OOK EENS IN ZO'N MAILBOX KIJKEN EN HEM LEEGMAKEN!!
OF ONS JE MAILADRESWIJZIGING DOORGEVEN!!!
zucht....
naar top
|